ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုသည့္ စကားလံုး၏ေနာက္ကြယ္တြင္ အားသစ္မာန္သစ္မ်ားပါသလို မေသခ်ာ မေရရာျခင္းမ်ားလည္း ပါသည္။ ဤသို႕ မေသခ်ာျခင္း မေရရာျခင္းမ်ားကို ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းရျခင္းသည္ပင္ ဘဝ၏သေဘာ ျဖစ္ေတာ့သည္။ မေသမခ်ာမ်ားကို ေျဖရွင္းေအာင္ျမင္သည့္အခါ ေပ်ာ္ရႊင္ရသည္။ မာန္မာနေတြ တက္ႀကသည္။ က်ရႈံးသြားသည့္အခါ၊ အဆင္မေျပမႈေတြျဖစ္သည့္အခါ ဝမ္းနည္းရသည္။ ေဒါသေတြျဖစ္ရသည္။ သို႕ေသာ္ ေအာင္ျမင္သည့္အခါျဖစ္ေစ၊ ရႈံးနိမ့္သည့္အခါျဖစ္ေစ ေရွ႕ဆက္သြားဖို႔ေတာ့လိုသည္။ ဤသို႔ေရွ႕ဆက္ဖို႔ရာ မျဖစ္မေနလိုအပ္တာ တစ္ခုေတာ့ရွိသည္။ အဲဒါကေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သာမရွိခဲ့လွ်င္………………….

Wednesday, October 19, 2016

Shipyard Vs Construction (အပိုင္း ၆)


PPE (Personal Protective Equipment)

Project အစတြင္ ေရာက္လာေသာ အလုပ္သမားမ်ားကို သေဘၤာက်င္းမွလာေသာ အရွိန္မကုန္သည့္ က်ေနာ္က Safety ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ႀကပ္မတ္ပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ အလုပ္သမား ငွားရမ္းေသာ ကုမၸဏီမ်ားကို email ပို႔စဥ္ကတည္းက လႊတ္လိုက္ေသာ အလုပ္သမားအားလံုး PPE (Personal Protective Equipment) အျပည့္အစံု ပါရမည္ဟု သတိေပးထားျပီးသား ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ တကယ္ ေရာက္လာသည့္အခါ အလုပ္သမားက ေမ့လာျခင္း၊ မေမ့လည္း ေမ့တယ္ေျပာျခင္း၊ သူတို႔ ကုမၸဏီက ဝယ္မေပးျခင္း၊ ယူလာေသာ PPE မ်ားမွာ စုတ္ျပတ္ေနျခင္းမ်ားႏွင့္ တိုးပါေတာ့သည္။ ျပႆနာမွာ က်ေနာ္တို႔ကလည္း အခ်ိန္ႏွင့္ ငွားရမ္းထားျခင္း ျဖစ္ေသာေႀကာင့္ သူတို႔ကို လက္မခံဘဲ ျပန္လႊတ္လွ်င္ က်ေနာ္တို႔ အလုပ္မျပီးသည္က တစ္ေႀကာင္း၊ Main Con ကို လူ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ လာပါမည္ဟု အာမခံထားရျခင္းက တစ္ေႀကာင္း၊ ကိုယ့္မွာ ရွိသည့္ PPE ငွားေပးျပီး လုပ္ေစျပန္ေတာ့လည္း ညေနအျပန္တြင္ ျပန္မအပ္ဘဲ ယူသြားႀကျခင္းက တစ္ေႀကာင္း၊ ေနာက္ေန႔ ထို အလုပ္သမားက မလာဘဲ လူေျပာင္းသြားျပန္ျခင္းက တစ္ေႀကာင္း၊ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ္တိုင္လည္း Store Man ဟူ၍ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ မထားႏိုင္ျခင္းက တစ္ေႀကာင္း စသည့္ အေႀကာင္းေႀကာင္းမ်ားေႀကာင့္ အလုပ္သမားမ်ားရဲ႕ Safety က လက္ေတြ႕တြင္ အခက္အခဲ အမ်ားႀကီး ရွိေနျခင္းျဖစ္သည္။

Wednesday, September 14, 2016

နိမိတ္



စာဖတ္သူ… အတိတ္နိမိတ္ေတြကို ယံုႀကည္ပါသလား။

က်ေနာ္ကေတာ့ ၂ မ်ိဳးခြဲ၍ တစ္မ်ိဳးယံု တစ္မ်ိဳး မယံုဟု ဆိုခ်င္သည္။ တကယ္ေတာ့ နိမိတ္ ဆိုသည္က လက္ရွိျဖစ္ေပၚေနေသာ ထူးျခားမွဳကိုႀကည့္၍ ေရွ႕ဘာျဖစ္မည္ဟု ခန္႔မွန္းျခင္းဟု အႀကမ္းဖ်င္း နားလည္သလို အဓိပၸါယ္ဖြင့္ႀကည့္ပါသည္။ အတိတ္ ဆိုတာက်ေတာ့ ျဖစ္ျပီးခဲ့သမွ်ကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္ေသာ္ျငား အတိတ္ေကာက္သည္ ဆိုတာက်ေတာ့ အနာဂတ္ကို ခန္႔မွန္းသည့္သေဘာ ေဆာင္ေနျပန္သည္။ ထားေတာ့။ ေနာက္အခ်ိန္ရမွ ပါဠိအဘိဓါန္ကို လွန္ပါေတာ့မည္။ 

အခုေတာ့ လက္ရွိအေျခအေန ထူးျခားမႈကိုႀကည့္၍ ခန္႔မွန္းေသာ သေဘာကိုသာ ဦးတည္ပါရေစ။

ေနႀကတ္ျခင္း၊ ငလွ်င္လႈပ္ျခင္း၊ ေတာ္လဲျခင္း၊ ႀကယ္တံခြန္ ဥကၠာပ်ံျခင္းမ်ားကို သဘာဝဟုသာ နားလည္သျဖင့္ အဆိုပါ အခ်က္မ်ားေပၚ မူတည္ေကာက္ယူေသာ အတိတ္နိမိတ္မ်ားကို က်ေနာ္ ယံုႀကည္ေလ့ မရွိပါ။ သို႔ေသာ္ တခိ်ဳ႕နိမိတ္မ်ားက အေႀကာင္းအက်ိဳး ဆက္စပ္မႈ ရွိသည္။ ျငင္းလိုက ျငင္းႏိုင္ဖို႔ ဥပမာတခ်ို႕ ေျပာပါမည္။ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ဂိမ္းကို အရူးအမူးေဆာ့ေနျခင္းသည္ ထိုေက်ာင္းသားအတြက္ စာေမးပြဲက်မည့္ နိမိတ္ျဖစ္သည္။ ဆိုင္ကယ္ကို အဆန္းထြင္ျပီး စီးတတ္ေသာ ဆိုင္ကယ္သမားအတြက္ ဆိုင္ကယ္သည္ ေသျခင္းဆိုးျဖင့္ေသမည့္ နိမိတ္ ျဖစ္ႏိုင္သည္။ အလုပ္မွာ ေယာင္ဝါးလုပ္ ဂိမ္းေဆာ့ေနေသာ အလုပ္သမားအတြက္ ပိုကီမြန္သည္ အလုပ္ျပဳတ္မည့္ နိမိတ္ ျဖစ္တန္ရာသည္။ 

Friday, September 2, 2016

ရင္ခုန္သံ အင္တာဗ်ဴး



နိဒါန္း

အခ်ိန္က၁၉၉၄။

ဆယ္တန္းမေျဖမီက ဆယ္တန္းေအာင္ရင္ ဘာလုပ္မယ္ညာလုပ္မယ္ စိတ္ကူးေလးတယဥ္ယဥ္ လုပ္ခဲ့တဲ့က်ေနာ္ တကယ္၁၀တန္းေအာင္ေတာ့ အမွတ္ဆိုတာႀကီးနဲ႔ ကန္႔သတ္လိုက္သျဖင့္ ၁၀တန္းေအာင္ၿပီး ဆရာဝန္ အင္ဂ်င္နီယာ လိုင္းမဝင္သူတို႔၏ ထံုးစံအတိုင္း ဘာလုပ္ရမွန္း မသိေတာ့။
ျဖစ္ပံုကလည္း ဒီလို။

က်ေနာ့ အကုသိုလ္ အက်ိဳးေပးတစ္ခုက စာေမးပြဲအသံၾကားသည္ႏွင့္ ဖ်ားတတ္နာတတ္သည့္ကိစၥ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက စာေမးပြဲနားနီးရင္ (ေၾကာက္ဖ်ား) ဖ်ားေနက်အက်င့္က ၁၀တန္းအထိမေပ်ာက္။

ဘယ္ေလာက္ထိဆိုးသလဲဆို အတန္းေက်ာင္းတက္တဲ့ကိစၥတင္မဟုတ္။ ၉တန္းေျဖၿပီး ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ အားကစားအျဖစ္ တိုက္ကြမ္ဒိုသင္တန္း သြားတက္သည္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က တိုက္ကြမ္ဒိုခါးစည္းအနက္ဆိုေတာ့ သင္တန္းမတက္ခင္ အႀကိဳသေဘာမ်ိဳး သူ႔အိမ္မွာ အရင္ေလ့က်င့္ေပးေသးသည္။ အဲဒီေတာ ့သင္တန္းမွာ သူမ်ားေတြ ကိုရီးယားလို ၁ ကေန ၁၀ အထိကို မွတ္ေနႀကရခ်ိန္ ကိုယ္ေတြက ေအးေဆးေပါ့။ ခုန္လိုက္ ေပါက္လိုက္ရင္ ေတာ္ေတာ္ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ျဖစ္ေနႏွင့္ျပီ။

၂ လေလာက္ တက္ျပီးေတာ့ ခါးစည္းအဝါေျဖဖို႔အခ်ိန္ ေရာက္လာသည္။ စာေမးပြဲေျဖမဲ့ရက္တည့္တည့္မွာ က်ေနာ္ဖ်ားပါသည္။ စာေမးပြဲေနာက္တစ္ႀကိမ္ မတိုင္မခ်င္း ခါးစည္းအျဖဴႏွင့္ ေနာက္တက္သင္တန္းသားသစ္ေတြၾကားမွာ ဝါရင့္သမာၻရင့္ ခါးစည္းျဖဴႀကီး ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ 

ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ခါးစည္းစာေမးပြဲထပ္လုပ္မဲ့အခ်ိန္ ေရာက္လာျပန္သည္။

Thursday, March 31, 2016

Shipyard Vs Construction (အပိုင္း ၅)




အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ အက္ဆီးဒင့္ျဖစ္လို႔….

 ဆိုသည့္အသံက Site ထဲမွာ လိုအပ္သည့္ ပစၥည္းေတြဝယ္ဖို႔ အျပင္ထြက္ခါနီး က်ေနာ့ေခါင္းကို ပုတ္ေလာက္ႀကီးသြားေစသည္။ နားထဲမွာေရာ ရင္ထဲမွာပါ ပူကနဲ။

ဘယ္နားမွာလဲ… ဘယ္သူလဲ…
 က်ေနာ္ ဖုန္းထဲမွ ေမးခြန္းေတြ ဆက္တိုက္ထုတ္သည္။

Blk 1B နဲ႔ 2A ႀကား…. Supply အလုပ္သမား…
တစ္ဖက္မွ အိႏိၵယလူမ်ိဳး က်ေနာ႔ Supervisor က ျပန္ေျဖသည္။


Thursday, January 28, 2016

မွတ္မိသမွ် ေပါက္ကရ- ၂



၆ လႀကီး ၆ လငယ္



ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အထင္ကရ ေဟာ္တယ္တစ္ခုတြင္ M&E Engineer ဘဝျဖင့္ အလုပ္လုပ္ခဲ့စဥ္က ျဖစ္သည္။
က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႕တြင္ ေနရာတကာ အားကိုးရေသာ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ ရွိသည္။ တိုင္းရင္းသားထဲက ျဖစ္၍ အသားျဖဴေသာ သူ႕ကို အသားမဲေသာ က်ေနာ္တို႔ အင္ဂ်င္နီယာမ်ားက တရုတ္ႀကီးဟု ေခၚသည္။ တရုတ္ႀကီးက ပညာအရည္အခ်င္း ၄ တန္းအထိ ဆိုလား တက္ဖူးသည္ဟု သူေျပာသည္။ စာေရးစာဖတ္တတ္ေသာ္ျငား သိပ္အမ်ားႀကီးေတာ့ မဟုတ္။

က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႕မွာ သူက ေတာက္တိုဟု ဆိုႏိုင္ေသာ္လည္း မရွိမျဖစ္ တရုတ္ႀကီးျဖစ္သည္။ အင္ဂ်င္နီယာေတြက ပညာတတ္ေသာ္ျငား တခ်ိဳ႕အလုပ္ေတြဆို ေပကပ္ကပ္ လုပ္တတ္ႀကသည္မို႔ တရုတ္ႀကီးကသာ အေျပးအလႊားလုပ္ရသည္ခ်ည္း။

တစ္ရက္ေတာ့ ထမင္းစားရင္း ေရာက္တတ္ရာရာ ေျပာႀကသည္။

"တရုတ္ႀကီး…. မင္း ေမာင္ႏွမ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ရွိသတုန္း…"

"၂ ေယာက္ဗ်…. အစ္မတစ္ေယာက္ ရွိေသးတယ္…."

အဲဒီအထိက အေကာင္း…. တရုတ္ႀကီး ဆက္ေျပာလိုက္ေသာ စကားေႀကာင့္ က်ေနာ္တို႔ တစ္ဖြဲ႕လံုး ထမင္းပင္ နင္ ခ်င္သြားသည္။ သူေျပာလိုက္တာက…

Friday, January 22, 2016

မွတ္မိသမွ် ေပါက္ကရ


ႀကင္နာလြန္းသူႀကီး


တစ္ခါက တရားရံုးသို႔ လင္မယားကြာရွင္းမႈတစ္ခု ေရာက္လာသည္။
မယားျဖစ္သူမွ ကြာရွင္းခြင့္ေတာင္းျခင္း ျဖစ္သည္။

တရားသူႀကီးမွ ေမးသည္။

"မိန္းကေလး….. မင္းခင္ပြန္းကို ဘာျဖစ္လို႔ ကြာရွင္းခ်င္ရတာလဲ….
မင္း ခင္ပြန္းက အရက္အရမ္း ေသာက္လို႔လား…"

တရားလို မိန္းကေလးက ျပန္ေျဖသည္။
"မဟုတ္ပါဘူး တရားသူႀကီးမင္းရွင့္…."
.......

"ေလာင္းကစား လုပ္လို႔လား…."

"မဟုတ္ပါဘူး တရားသူႀကီးမင္းရွင့္…."

"ဒါျဖင့္ သူက မင္းကို မႀကင္နာလို႔မ်ားလား…."

"မဟုတ္ပါဘူး တရားသူႀကီးမင္းရွင့္…. သူက သိပ္ႀကင္နာတတ္ပါတယ္…."

တရားသူႀကီး အံ့ႀသသြားသည္။

"ေဟ…. ဒါနဲ႔မ်ား ဘာျဖစ္လို႔ ကြာရွင္းခ်င္ရတာတုန္း…."

 "ၾကင္​နာတတ္လြန္​းလို႔ကို ကြာခ်င္​တာပါ....."

Tuesday, January 19, 2016

ဘုရားသခင္ တရားမစီရင္ပါ








ဖတ္ခဲ့တာေတာ့ ႀကာခဲ့ပါျပီ။ မဂၢဇင္း ဝတၳဳတိုေလးတစ္ပုဒ္ ပါပဲ။ ဝတၳဳနာမည္လည္း က်ေနာ္ မမွတ္မိပါ။ ေရးသူကိုလည္း မသိ။ အေႀကာင္းအရာ လံုးေစ့ပတ္ေစ့ မွတ္မိတာမ်ိဳးလည္း မဟုတ္။ ႏွစ္သက္မိသည့္ အခ်က္တစ္ခ်က္ကိုသာ အခုထိ မေမ့ႏိုင္တာျဖစ္သည္။ မွတ္မိသေလာက္ အႀကမ္းဖ်င္းေလးကို ဖတ္ေကာင္းေအာင္ နည္းနည္းေရးျပပါရေစ။

နာမည္ႀကီး လူသတ္သမားတစ္ေယာက္ကို ရဲေတြဝိုင္းဖမ္းႀကသည္။ ဒီလူသတ္သမားက Series killer ဟု ေခၚရေလာက္ေအာင္ လူေတြအမ်ားႀကီးကို သတ္ခဲ့သည့္ လူသတ္သမား။ ေနာက္ဆံုး ရဲက သူ႕ကို အေသဖမ္းမိသည္။ ဒါေတာင္ သူ႕ကိုဖမ္းသည့္ရဲကို သူ ရေအာင္ ပစ္သတ္လိုက္ေသးသည္။ သို႔ေပမဲ့ ရဲကလည္း မေသခင္ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ထဲကို က်ည္ဆံ ၆ ေတာင့္ ပစ္သြင္းသြားခဲ့သည္။ သို႔ႏွင့္ သူ႕ကို အေသဖမ္းမိလိုက္ႀကသည္။

သူ သတိရလာေတာ့ တရားခြင္တစ္ခုက တရားခံဝက္ျခံေလးထဲ ေရာက္ေနသည္ကို အံ့အားသင့္စြာေတြ႕ရသည္။ သူ႕ေရွ႕မွာ ဂ်ဴရီဝတ္စံုႏွင့္ လူေတြကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ သူဘယ္ေရာက္ေနမွန္း နားမလည္ႏိုင္။ သူျပန္ စဥ္းစားသည္။ ရဲက သူ႕ကို ေသနတ္နဲ႔ ပစ္ဖမ္းလို႔ သူေသသြားတာကို သတိရသည္။ အေျခအေနကို ပို၍ပင္ နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ရသည္။ 

သူ႕ေဘးက ရဲသားကို ေမးလိုက္သည္။ 

"ငါ ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ…."


"တမလြန္က တရားရံုးမွာေလ… မင္းက်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့အမႈေတြအတြက္ အစစ္ခံဖို႔ ေရာက္ေနတာ…."

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...